IPB

ยินดีต้อนรับ ( เข้าสู่ระบบ | สมัครสมาชิก )

กลอนของอำพล เจน
Ducklast
โพสต์ Jan 17 2015, 10:28 AM
โพสต์ #1


สมเด็จเจ้าพระยา
*****

กลุ่ม : Moderator
โพสต์ : 3,264
เป็นสมาชิกเมื่อ : 30-May 09
จาก : ตรงไหนสักแห่งแถวชายแดนไทย
-ลาว
หมายเลขสมาชิก : 23





เราก็ศิษย์มีครู..หนึ่งบ้าง
จะเรือจ้างเรือแจวเรือเอี่ยมจุ๊น
วิชาครูย่อมชูช่วยอำนวยคุณ
เป็นบุญอันอนันต์ทุกลำเรือ

เปรียบครูเป็นอะไรก็เท่านั้น
ไม่สำคัญเท่ารสเค็มเต็มเม็ดเกลือ
วิชาครูสอนฝากมีมากเหลือ
ไม่เคยเจือจางจืดชืดสักวัน

ต่อเมื่อจำเป็นจะเข้าใจ
ครูสอนไว้อย่างไรจำได้มั่น
วิชาครูมีไว้ใช้ห้ำหั่น
ฟาดฟันอุปสรรคจนได้ชัย

เราก็ศิษย์มีครูผู้ศักดิ์สิทธิ์
อิทธิฤทธิประสิทธิ์เสกทุกสมัย
ไม่เคยหวั่นพรั่นพรึงซึ่งสิ่งใด
ครูสอนไว้ใยจะกลัวทั่วแผ่นดิน

เราก็ศิษย์มีครู..หนึ่งบ้าง
อยู่เคียงข้างทุกศึกอยู่ทุกถิ่น
วิชาครูเปรียบไปคล้ายทรัพย์สิน
ไม่เคยสิ้นไม่เคยจางจากใจตน

*******************************
อำพล เจน
๑๗มค๕๘


--------------------
อฺตตานญฺเจ ตถา กยิรา ยถนญฺญมนุสาสติ สุทนฺโต วต ทเมถ อตฺตา หิ กิร ทุทฺทโม
สอนผู้อื่นเช่นใดพึงสอนตนเช่นนั้น ผู้ฝึกตนดีแล้วควรฝึกผู้อื่น ได้ยินว่าตนแลฝึกยาก
(พุทธ)ขุ.ธ.๒๕/๓๖
Go to the top of the page
 
+Quote Post
 
Start new topic
คำตอบ (1 - 15)
Ducklast
โพสต์ Jan 17 2015, 05:00 PM
โพสต์ #2


สมเด็จเจ้าพระยา
*****

กลุ่ม : Moderator
โพสต์ : 3,264
เป็นสมาชิกเมื่อ : 30-May 09
จาก : ตรงไหนสักแห่งแถวชายแดนไทย
-ลาว
หมายเลขสมาชิก : 23





กินไม่ได้ขี้ไม่ออกบอกไม่ถูก
ท้องมันผูกเงื่อนเป็นตายแทบหงายหลัง
โถชีวิตถูกบิดเบือนเรือนแทบพัง
โถมประดังทุกปัญหาแทบบ้าตาย

ยามจนคนมันก็ดูหมิ่น
ไอ้หน้าส้นตีนมันก็หลู่ดูถูกได้
ชาติขี้ข้าก็ชะล่าบังอาจใจ
คนจัญไรก็กระทำหยามพักตรา

ยามรวยราวจะโลดแผ่นดินเหิน
จะนั่งนอนยืนเดินเด่นสง่า
อนาถแล้วหนอโอ้พยัคฆา
ต้องกลายเป็นวิฬาร์ไปตามกรรม

ท่านโกษาเหล็กกล้าท่านว่างี้
คนทำดีได้ดีนี้น่าขำ
ที่รุ่งโรจน์โชติช่วงคนระยำ
ขยี้ขยำย่ำเหยียบคนจนสุดตรอก

ไม้ล้มพอข้ามไหว
คนใกล้ตายก็ยังมียาผีบอก
หนามบ่งหนาม..บ่งเสี้ยนตำที่ย้ำยอก
ลุกขึ้นบอกคนทั่วหล้าอย่าข้ามคน

คนเหมือนกันอย่าหยันเย้ยใยไพ
ใช่เกินสิบนิ้วเมื่อไหร่แล้วใยจึงย่ำหยามคนจน
ซึ่งมั่งมีศรีสุขทุกแห่งหน
ล้วนเคยจนมาก่อนลองย้อนดู

อนาถแล้วหนอโอ้พยัคฆา
กลายเป็นหมาเป็นทั้งแมวเป็นทั้งหมู
เคยร่ำรวยเคยมากยศหมดศัตรู
วันนี้กูถูกเขาซ้ำย่ำจมดิน
-------------
อำพล เจน
๑๗มค๕๘














--------------------
อฺตตานญฺเจ ตถา กยิรา ยถนญฺญมนุสาสติ สุทนฺโต วต ทเมถ อตฺตา หิ กิร ทุทฺทโม
สอนผู้อื่นเช่นใดพึงสอนตนเช่นนั้น ผู้ฝึกตนดีแล้วควรฝึกผู้อื่น ได้ยินว่าตนแลฝึกยาก
(พุทธ)ขุ.ธ.๒๕/๓๖
Go to the top of the page
 
+Quote Post
Ducklast
โพสต์ Jan 18 2015, 11:27 AM
โพสต์ #3


สมเด็จเจ้าพระยา
*****

กลุ่ม : Moderator
โพสต์ : 3,264
เป็นสมาชิกเมื่อ : 30-May 09
จาก : ตรงไหนสักแห่งแถวชายแดนไทย
-ลาว
หมายเลขสมาชิก : 23



ใดใดในโลกล้วน อนิจจัง
คนบ่ดูหนังสือยัง สอบได้
คนดูหนังสือหัวแทบพัง สอบตก ไฉน
ใดใดในโลกฤาเที่ยงแท้ แน่นอน

ฝีมือแลวาสนานั้น ต่างกัน
แผกผิดพลันแปลกตามแหล่ง วิชาสอน
สำฤทธิใช่เกิดจาก อ้อนวอน
บุญส่งบาปทอนโดยกรรม ส่งผล

มัวตัดพ้อต่อว่า ฟ้าดิน
ทรัพยสินมีมากมาย ทุกแห่งหน
คนผู้รู้จักมักกอบหา ได้มากล้น
เพียรอดทนค้นหาไป เป็นยอดดี

ไม่ลืมอนิจจัง ท่านสั่งไว้
มีได้ย่อมหมดได้เช่นนี้
คว่ำหงายพลิกดีร้าย กลายกลับ ทันที
มีใดที่ฝืนอนิจจัง ได้นา

ความประมาทย่อมฆ่า ตนเอง
พึงเรียนเร่งรู้โลกแปรผัน ต่อหน้า
ยังความสำรวมระวัง ทุกวาจา
คำพูดนั้นฆ่าเจ้าของ หากลืมตรอง

ใดใดในโลกล้วน อนิจจัง
ธรรมข้อนี้ก้องสั่งหู ทั้งสอง
นั่นก็ไม่แน่ นี่ก็ไม่แน่ ทุกครรลอง
สัจจะของอนิจจัง แท้เทียว

รู้ฉะนี้ดีแล้ว ต้องทำใจ
สุขทุกข์ฉันใดไม่ แลเหลียว
ข้ามพ้นสรวลสันต์โศก วิโยคเชียว
ตัวคนเดียวรู้จักรอด เป็นยอดคน

*********
อำพล เจน
๑๘มค๕๘
********
ภาพประกอบ-การ์ตูนไอ้แป้น http://darkygirl.exteen.com/20090625/entry





--------------------
อฺตตานญฺเจ ตถา กยิรา ยถนญฺญมนุสาสติ สุทนฺโต วต ทเมถ อตฺตา หิ กิร ทุทฺทโม
สอนผู้อื่นเช่นใดพึงสอนตนเช่นนั้น ผู้ฝึกตนดีแล้วควรฝึกผู้อื่น ได้ยินว่าตนแลฝึกยาก
(พุทธ)ขุ.ธ.๒๕/๓๖
Go to the top of the page
 
+Quote Post
Ducklast
โพสต์ Jan 18 2015, 11:34 AM
โพสต์ #4


สมเด็จเจ้าพระยา
*****

กลุ่ม : Moderator
โพสต์ : 3,264
เป็นสมาชิกเมื่อ : 30-May 09
จาก : ตรงไหนสักแห่งแถวชายแดนไทย
-ลาว
หมายเลขสมาชิก : 23



พักนี้เขียน"กลอนขัดกลอนกระตุก"
นึกสนุกดอกหนาอย่าว่าขาน
แหกออกนอกตำราไม่ช้านาน
จะกลับเข้าร้านรวงของกูรู

จะเป็นคนเรียบร้อยคล้อยตามกฏ
ไม่เลี้ยวลดคดสำแดงแสลงหู
เพียงเป็นศิษย์คิดกบฏนอกกฏครู
อยากลองดูกลอนขัดๆฮึดฮัดใจ

ผิดตำราต้องไม่อ่านตามตำรา
เหมือนคนบ้าหาทางอ่านตามวิสัย
แบบร้อยแก้วก็อ่านได้ไม่เป็นไร
ขืนอ่านไปเว้นวรรคไปไม่ได้ความ

ขออภัยครูกลอนที่สอนสั่ง
ศิษย์คลุ้มคลั่งติดเชื้อบ้าน่าเกรงขาม
ส่ายหางเดินชักกระตุกทุกเขตคาม
อย่าถือสาเอาความประนามเลย

ทุกวันนี้คนชอบจะแหกกฏ
ทางดีดีทำให้คดหน้าตาเฉย
ถูกหรือผิดปล่อยปละและละเลย
ใครจะเอ่ยเตือนตักไม่ยักฟัง

ทั้งหน้าด้านหน้าทนคนอะไร
ใครต่อใครรุมด่าเป็นบ้าหลัง
ไม่รู้สึกรู้สาเหมือนบ้าคลั่ง
เป็นคนยังไม่สำนึกรู้สึกตัว

เกล้ากระผมนี่แหละครับรับว่าเป็น
ใครก็เห็นตัวผมเป็นเช่นคนชั่ว
หูก็หนาตาก็บอดมืดมัวซัว
เป็นเหมือนขรัวตาแก่แย่ชะมัด

อ่านเขียนตามตำรามาช้านาน
แหกกฏบ้านกฏเมืองปฏิบัติ
ลองตามอย่างอลัชชีหนีข้อวัตร
จึงถูกจัดระเบียบเรียบร้อยเอย

************
อำพล เจน
๑๘มค๕๘




--------------------
อฺตตานญฺเจ ตถา กยิรา ยถนญฺญมนุสาสติ สุทนฺโต วต ทเมถ อตฺตา หิ กิร ทุทฺทโม
สอนผู้อื่นเช่นใดพึงสอนตนเช่นนั้น ผู้ฝึกตนดีแล้วควรฝึกผู้อื่น ได้ยินว่าตนแลฝึกยาก
(พุทธ)ขุ.ธ.๒๕/๓๖
Go to the top of the page
 
+Quote Post
Ducklast
โพสต์ Jan 20 2015, 09:21 PM
โพสต์ #5


สมเด็จเจ้าพระยา
*****

กลุ่ม : Moderator
โพสต์ : 3,264
เป็นสมาชิกเมื่อ : 30-May 09
จาก : ตรงไหนสักแห่งแถวชายแดนไทย
-ลาว
หมายเลขสมาชิก : 23



คนทั้งหลายเชื่อว่าชายฝ่ายเลือกหญิง
ข้อเท็จจริงหาเป็นเช่นนั้นไม่
หญิงเป็นฝ่ายเลือกชายมากมายไป
หาใช่ชายเลือกได้แต่ฝ่ายเดียว

เลือกรักคนรักเราเถิดจะเกิดผล
เลือกรักคนที่เขาไม่แลเหลียว
จึงมักเกิดปัญหารักข้างเดียว
ข้าวเลือกเคียวจึงร้างเกี่ยวเหี่ยวคานา

ฝากเตือนเพื่อนทั้งหลายทั้งชายหญิง
เป็นความจริงเรื่องหญิงชายทั้งหลายหนา
อยากจะบอกเคล็ดธรรมตามตำรา
เป็นวิชาเลือกคู่ที่สมกัน

"สมศรัทธา"คือเลื่อมใสไฝ่นิยม
ศรัทธาสมสิ่งใดให้เท่าทัน
รัตนตรัยฝักไฝ่ด้วยใจมั่น
เชื่อเหมือนกันทั้งคู่คือคู่ครอง

"สมศีลา"คือบัญญัติมั่นวินัย
ไม่สงสัยในประพฤติคนทั้งสอง
มีนิสัยคล้ายกันทุกครรลอง
นิยมต้องตรงกันนั้นเป็นคุณ

"สมจาคา"จาคะคือการให้
มีจิตใจเอื้อเฟื้อและเกื้อหนุน
รู้แจกทานแจกอาหารการทำบุญ
รู้เจือจุนสุนทานแผ่แก่ญาติมิตร

"สมปัญญา"สมค่าความรอบรู้
เปรียบดังผู้ทรงภูมิปราชญ์ฉลาดจิต
รู้เท่าทันทุกถ้อยคำทุกความคิด
นี่คือมิตรคู่สร้างสมสยมพร

โบราณว่ากากับหงส์ไม่ร่วมวงษ์
จึงควรคงตรึกฟังคำสั่งสอน
เลือกคู่สมเสมอกันไม่สั่นคลอน
บรรถรณ์หมอนไม่ขาดพินาศเอย

***************
อำพล เจน
๒๐มค๕๘



--------------------
อฺตตานญฺเจ ตถา กยิรา ยถนญฺญมนุสาสติ สุทนฺโต วต ทเมถ อตฺตา หิ กิร ทุทฺทโม
สอนผู้อื่นเช่นใดพึงสอนตนเช่นนั้น ผู้ฝึกตนดีแล้วควรฝึกผู้อื่น ได้ยินว่าตนแลฝึกยาก
(พุทธ)ขุ.ธ.๒๕/๓๖
Go to the top of the page
 
+Quote Post
Ducklast
โพสต์ Jan 21 2015, 01:33 PM
โพสต์ #6


สมเด็จเจ้าพระยา
*****

กลุ่ม : Moderator
โพสต์ : 3,264
เป็นสมาชิกเมื่อ : 30-May 09
จาก : ตรงไหนสักแห่งแถวชายแดนไทย
-ลาว
หมายเลขสมาชิก : 23



เฉกรักเช่นพืชพันธ์ขยันปลูก
คราติดลูกสุกงอมย่อมหอมหวาน
ปลูกถูกที่ถูกเวลาไม่ช้านาน
ดอกผลบานเต็มต้นคนนิยม

พืชรักมีหลายหลากมากชนิด
เลือกพันธ์ผิดติดดอกเหม็นไม่เห็นฉม
เปลี่ยนกลายพันธ์เป็นอื่นไปไม่ชื่นชม
เกิดผลขมอมฝาดอนาถใจ

บ้างไม่คิดปลูกรักแม้สักน้อย
ดินก็ถ่อยน้ำก็เขินเกินรดได้
รักกลับงอกงามเด่นไม่เป็นไร
ชูกิ่งก้านดอกไสวไปสุดตา

วาสนาชูช่วยอำนวยส่ง
เกิดเป็นดงดอกรักแท้แน่หนักหนา
คนอีกมากกล่นพื้นพสุธา
ดิ้นรนหาแทบตายไม่พบพาน

เรื่องนี้แปลกกลับกลอกบอกไม่ถูก
ชั่วรุ่นลูกปู่ย่าถึงตาหลาน
ล้วนแต่ชอบปลูกรักมาช้านาน
รับผลหวานและขมประสมกัน

เขาว่ารักเกิดด้วยพรหมลิขิต
ทุกชนิดถูกเขียนกฏกำหนดมั่น
แต่กิเลสจะพรากคู่ให้ไกลกัน
ลิขิตนั้นคลอนคลายได้ฉนี้

คู่กันแล้วยังแคล้วกันได้นะ
ซึ่งรักตะจะพาพลิกถึงปลีกหนี
คู่รักจริงหากนิ่งนักมักเสียที
กิเลศนี่้แยบยลกลอุบาทว์

เนื้อคู่นั้นมีจริงทั้งหญิงชาย
วนเวียนว่ายครองคู่อยู่ทุกชาติ
แต่ตัณหากิเลสพาให้คลาขาด
แสนอนาถพลาดคู่แท้แพ้ใจตน

ที่เปรียบเปรยเฉลยไว้แต่ทีแรก
เป็นเรื่องแปลกไม่คิดปลูกออกลูกผล
คือวิสัยเนื้อคู่บันดาลดล
ได้เห็นคนแบบนี้มีทุกกาล

จึงอยากบอกหนุ่มเหน้าเรายังรุ่น
อย่ามัววุ่นหารักสมัครสมาน
จงหลบหลีกปลีกไปอีกไม่นาน
จงอดเปรี้ยวไว้กินหวานนั่นแหละดี

รีบร้อนไปไม่เกิดสุขทุกข์ถนัด
บ้างขจัดมารหัวขนจนเป็นผี
บาปนรกหมกไหม้อเวจี
เป็นคนที่สังคมสาปคำหยาบคาย

ถ้ายังเรียนขอให้ตั้งใจเรียน
พากเพียรเขียนเรียนไปจนสุดสาย
เจนจบศาสตร์วิชาไม่น่าอาย
ไม่เหมือนม้ายได้ลูกก่อนต้องถอนตัว

จำไว้หนาอย่าชิงสุกก่อนจะห่าม
ควรเข็ดขามปรามจิตคิดหาผัว
หน้าที่เราคือเล่าเรียนเพียรสร้างตัว
ไม่ต้องกลัวไร้คู่หนูจงฟัง

ถึงเป็นชายอย่าได้ฉวยโอกาส
จงองอาจเช่นชายชนแต่หนหลัง
เป็นตัวอย่างสร้างความดีมีพลัง
ขอให้ชั่งใจก่อนรีบร้อนใย

โลกวันนี้มีเรื่องหย่าเป็นว่าเล่น
งานแต่งเด่นเป็นข่าวดังสังคมใหญ่
เพียงเดี๋ยวเดียวเทียวรักกันไม่ทันไร
หม้อข้าวไหม้ไฟผลาญครัวรั้วแหกพัง

ไม่ใช่คู่สู่สมภิรมย์รัก
จึงอกหักรักคุดสุดจะหวัง
หมดกำหนัดหมดใคร่ก็ภินท์พัง
กิเลสยังคอยท่าตัณหาเดิน

*********
อำพล เจน
๒๑มค๕๘
--------
รักดะ รักตะ = ว. แดง มีความกําหนัด มีความรักใคร่. (ส. รกฺตป. รตฺต).
หนุ่มเหน้า = ว. กําลังสาว กําลังหนุ่ม.





กางร่มนะจ๊ะไม่ใช่กลางร่ม
พวกหนูยังไม่รู้อะไรถูกอะไรผิดเลย


--------------------
อฺตตานญฺเจ ตถา กยิรา ยถนญฺญมนุสาสติ สุทนฺโต วต ทเมถ อตฺตา หิ กิร ทุทฺทโม
สอนผู้อื่นเช่นใดพึงสอนตนเช่นนั้น ผู้ฝึกตนดีแล้วควรฝึกผู้อื่น ได้ยินว่าตนแลฝึกยาก
(พุทธ)ขุ.ธ.๒๕/๓๖
Go to the top of the page
 
+Quote Post
Ducklast
โพสต์ Jan 22 2015, 09:46 AM
โพสต์ #7


สมเด็จเจ้าพระยา
*****

กลุ่ม : Moderator
โพสต์ : 3,264
เป็นสมาชิกเมื่อ : 30-May 09
จาก : ตรงไหนสักแห่งแถวชายแดนไทย
-ลาว
หมายเลขสมาชิก : 23



จมปลักอยู่กับรักและเศร้าโศก
ประหนึ่งโลกไร้แล้วซึ่งความหวัง
พร่ำแต่บ่นก่นหาอนิจจัง
จะยืนยังอยู่นานสักปานใด

ไม่กี่วันอารมณ์โศกอารมณ์รัก
ย่อมจะหักเหหันไปหนไหน
จะยื้อยุดฉุดรั้งได้ยังไง
เลือนหายไปคลายเองตามเรื่องมัน

เกิดตั้งอยู่ดับไปใยไม่รู้
คิดว่ากูจะเป็นตายในความฝัน
ปลุกตนตื่นยืนขึ้นหยัดสู่แสงวัน
ควรรู้ฝันไม่ได้จริงสักสิ่งเลย

แต่คนชอบอยู่กับฝันทั้งวันคืน
ไม่อยากตื่นขึ้นหาคำเฉลย
รับว่าฝันเป็นของปลอมทั้งนั้นเลย
กลับทำเฉยรอแต่วันฝันเป็นจริง

เรื่องรักใคร่มีประโยชน์หากรู้คิด
รู้พินิจพิศพิจารณ์การณ์ทุกสิ่ง
แม้นมีสุขทุกข์ก็มีเรื่องนี้จริง
ทั้งชายหญิงล้วนสุขเศร้าเท่าๆกัน

-------------------

อำพล เจน
๒๒มค๕๘




--------------------
อฺตตานญฺเจ ตถา กยิรา ยถนญฺญมนุสาสติ สุทนฺโต วต ทเมถ อตฺตา หิ กิร ทุทฺทโม
สอนผู้อื่นเช่นใดพึงสอนตนเช่นนั้น ผู้ฝึกตนดีแล้วควรฝึกผู้อื่น ได้ยินว่าตนแลฝึกยาก
(พุทธ)ขุ.ธ.๒๕/๓๖
Go to the top of the page
 
+Quote Post
Ducklast
โพสต์ Jan 23 2015, 08:41 AM
โพสต์ #8


สมเด็จเจ้าพระยา
*****

กลุ่ม : Moderator
โพสต์ : 3,264
เป็นสมาชิกเมื่อ : 30-May 09
จาก : ตรงไหนสักแห่งแถวชายแดนไทย
-ลาว
หมายเลขสมาชิก : 23



ยถา อคารํ ทุจฺฉนฺนํ วุฏฐี สมติวิชฺฌต
เอวํ อภาวิตํ จิตฺตํ ราโค สมติวิชฺฌติ

ฝนย่อมรั่วรดเรือนที่มุงไม่ดีฉันใด
ราคะย่อมรั่วรดจิตที่ไม่ได้อบรมฉันนั้น
ขุ.ธ. ๒๕/๑๑

------------------

เรือนใดหลังคามุงไว้ ไม่ดี
รูรั่วย่อมมีอยู่แท้ แลเห็น
ฝนย่อมสาดซัดซ่าน กระเซ็น
ยังคงเป็นปราการ ได้ฤา

ราคะเกิดแก่จิต พิสมัย
มีใดหักห้ามไว้ ได้หรือ
แม้นขาดสิ้นอบรม ฝึกปรือ
กำหนัดรื้อเรือนใจ โดยง่าย

หมั่นพิศเพียงทราก อสุภ
ย่อมละเลิกราคะ ห่างหาย
สังเวชกับอาเพท ร่างกาย
ฟอนเฟะคายหนองเน่า นองดิน

สรีระงามยังงาม ได้ไฉน
แก่ถ้วนไปทั่วหน้า เหี่ยวสิ้น
ล้มตายกายเหม็นทั่ว แผ่นดิน
แจ้งจบจินต์เช่นนี้ดีแท้ แก่ตน.

อำพล เจน
๒๓มค๕๘
******





--------------------
อฺตตานญฺเจ ตถา กยิรา ยถนญฺญมนุสาสติ สุทนฺโต วต ทเมถ อตฺตา หิ กิร ทุทฺทโม
สอนผู้อื่นเช่นใดพึงสอนตนเช่นนั้น ผู้ฝึกตนดีแล้วควรฝึกผู้อื่น ได้ยินว่าตนแลฝึกยาก
(พุทธ)ขุ.ธ.๒๕/๓๖
Go to the top of the page
 
+Quote Post
Ducklast
โพสต์ Jan 23 2015, 11:56 AM
โพสต์ #9


สมเด็จเจ้าพระยา
*****

กลุ่ม : Moderator
โพสต์ : 3,264
เป็นสมาชิกเมื่อ : 30-May 09
จาก : ตรงไหนสักแห่งแถวชายแดนไทย
-ลาว
หมายเลขสมาชิก : 23



อธนัสส รสํ ขาทา
อพลัสส หตา นรา ฯ
อปัญญัสส วากยกถา
อุมมัตตกสมา อิเม ฯ

คนยากไร้ซึ่งทรัพย์ ชอบจับจ่ายสิ้นเปลือง
คนขี้โรคอ่อนแรง ชอบอวดกำลังตั้งข้อสู้
คนโง่เขลาเบาปัญญา ชอบอวดฉลาด
สามสิ่งนี้เข้าข่ายบ้าบัดซบ

One with out wealth consuming his substance,
a weak person engaging in fight,
and one with out wisdom taking part discussions these are like madman.

--------------------

คนจนยากมักจับจ่ายเกินตัว
เมามัวกลั้วตัณหาทะยานอยาก
ยิ่งขัดสนยิ่งทำตนลำบาก
กระเพาะครากยากแท้ยังสู้ของแพง

ขี้โรคแรงน้อยทำถ่อยถกเถียง
หาเรื่องขึ้นเขียงสับยับแหยง
อวดกำลังทั้งที่ไม่มีแรง
ทำกำแหงเกินตนคนบัดซบ

คนโง่เขลาชอบทำท่าอวดรู้
ยกหางชูอวดอ้างทั่วไตรภพ
ตั้งตนเป็นกูรูผู้เจนจบ
ตะแลงตลบจบศาสตร์อนาถใจ

สามสิ่งนี้ไม่รู้การเจียมตน
มักมีคนแบบนี้ทุกสมัย
ให้เขาตราหน้าตนคนจัญไร
เฉกกลองใครไม่ตีที่ดังเอง.

********
อำพล เจน
๒๓มค๕๘



--------------------
อฺตตานญฺเจ ตถา กยิรา ยถนญฺญมนุสาสติ สุทนฺโต วต ทเมถ อตฺตา หิ กิร ทุทฺทโม
สอนผู้อื่นเช่นใดพึงสอนตนเช่นนั้น ผู้ฝึกตนดีแล้วควรฝึกผู้อื่น ได้ยินว่าตนแลฝึกยาก
(พุทธ)ขุ.ธ.๒๕/๓๖
Go to the top of the page
 
+Quote Post
Ducklast
โพสต์ Jan 24 2015, 02:09 PM
โพสต์ #10


สมเด็จเจ้าพระยา
*****

กลุ่ม : Moderator
โพสต์ : 3,264
เป็นสมาชิกเมื่อ : 30-May 09
จาก : ตรงไหนสักแห่งแถวชายแดนไทย
-ลาว
หมายเลขสมาชิก : 23



เพราะช้ำชอกยอกอกชกตีหัว
จึงเอาตัวตัวตนกรายมาส่ายหน้า
ด้วยงุนงงสงสัยหลายมาตรา
เพราะเสียท่าสตรีมีเวทย์มนต์

จึงกรานถามอาจารย์ใหญ่พระฤษี
ศิษย์เสียทีผู้หญิงยำทำสับสน
เพียงสบพักตร์จักจังงังนั่งอับจน
อลวนอลเวงหมดเก่งกัน

ชนะมาจนสิ้นทุกสิ่งสรรพ
เป็นจอมทัพขับศึกใหญ่ไม่ย่อยั่น
กลศึกกลศัตรูรู้เท่าทัน
กลหญิงนั้นศิษย์แพ้แก้ไม่ออก

พระอาจารย์ฤษีขมึงทึง
เขม้นขึงถลึงตาท่ากลับกลอก
กระสับกระส่ายคล้ายเป็นดังลิงวอก
ลุกเข้าออกบอกบ่ายเบี่ยงเลี่ยงบาลี

ข้าเจนจบศาสตร์วิชามามากนัก
อันมนต์รักปักอกเจ้าในคราวนี้
หมดปัญญาจะแก้ไขในทันที
มนต์สตรีแก้ยากลำบากใจ

นี่มันคู่ตุนาหงันแต่ปางก่อน
จึงรุ่มร้อนถอนปฏักรักไม่ไหว
นางเกิดมาเพื่อปราบจอมทัพใหญ่
เจ้าเหมือนไฟย่อมแพ้น้ำตามธรรมเนียม

ถึงเก่งกล้าฆ่าไพรีจนพินาศ
ถึงเก่งกาจฉลาดศึกฮึกหาญเหี้ยม
เจอหญิงนี้มีมนต์ขลังยังต้องเจียม
จึงถูกเทียมใส่แอกน่าแปลกใจ

มีดหอกดาบแหลนหลาวง้าวพิโรธ
ศาสตราโหดอยู่ต่อหน้าหากลัวไม่
เมื่อเลิกทัพกลับเคหาไม่ทันไร
เจ้าหวั่นไหวใจสั่นรัวกลัวตะหลิว


ฤษีดงทรงไพรไหนว่าแน่
ยังยอมแพ้แก่ทรวดทรงองค์เอวกิ่ว
ทุกพรตพระเผ่นหนีจีวรปลิว
แพ้ตะหลิวอันเดียวแล้จงแน่ใจ

มนต์นี้ชื่อชวนระย่อท้อหงอเหงา
ศิษย์จับเจ่าเราก็หมดบทแก้ไข
"มนต์กลัวเมีย"แสนเพลียละเหี่ยใจ
จะบอกให้ฟังเอาไว้ให้จงดี

งูเหลือมลายเลื่อมแท้แพ้เชือกกล้วย
จะมอดม้วยซวยกันไปหากไม่หนี
ไม่มีทางแก้สักนิดคิดให้ดี
จงรีบหนีเอาตัวรอดปลอดภัยพลัน

อย่าถือดีว่าเป็นแม่ทัพใหญ่
อย่าย้อมใจทำเป็นกล้าเข้าห้ำหั่น
พระฤษีศักดิ์สิทธิ์ไม่คิดสั้น
ยังเสียขวัญไปกับเจ้าจงเข้าใจ

เราจะให้คาถาพอแก้ขัด
พอไปวัดไปวากับเขาได้
คือ"ตัวใครตัวมัน"หมั่นท่องไว้
ถึงเวลาจะได้ใช้ในไม่ช้า

พอสอนเสร็จอาจารย์พระฤษี
ถกเขมรเผ่นหนีวับลับเข้าป่า
มนต์กลัวเมียนี้ร้ายกาจอุบาทว์หนา
ใครขืนบ้าแก้ไขตายทั้งเป็น

------------
อำพล เจน
๒๔มค๕๘



--------------------
อฺตตานญฺเจ ตถา กยิรา ยถนญฺญมนุสาสติ สุทนฺโต วต ทเมถ อตฺตา หิ กิร ทุทฺทโม
สอนผู้อื่นเช่นใดพึงสอนตนเช่นนั้น ผู้ฝึกตนดีแล้วควรฝึกผู้อื่น ได้ยินว่าตนแลฝึกยาก
(พุทธ)ขุ.ธ.๒๕/๓๖
Go to the top of the page
 
+Quote Post
Ducklast
โพสต์ Feb 9 2015, 08:43 PM
โพสต์ #11


สมเด็จเจ้าพระยา
*****

กลุ่ม : Moderator
โพสต์ : 3,264
เป็นสมาชิกเมื่อ : 30-May 09
จาก : ตรงไหนสักแห่งแถวชายแดนไทย
-ลาว
หมายเลขสมาชิก : 23




เป็นกวี ควรมี ความรอบคอบ
ไม่รู้กรอบ ศัพท์ภาษา พาสับสน
เขียนผิดไป ความหมายเปลี่ยน ปวดเศียรคน
ต้องอดทน นึกเดา เอาใจความ

ไม่ใส่ใจ ไม่เห็นค่า ภาษาหลัก
ไม่รู้จัก ถูกผิด ไม่คิดถาม
เขียนส่งเดช เป็นเปรตผี อยู่ทุกยาม
ทำเหยียดหยาม บีฑา ภาษาตน

เขียนให้ถูก ปลูกจิตรัก รักษ์ภาษา
เพิ่มคุณค่า กวีไทย ให้มีผล
คือสานต่อ ข้ออรรถ ปรัชญาชน
เสริมสร้างตน สมวิชา ภาษาไทย

เลิกพยศ เลิกดื้อด้าน ดันทุรัง
น้อมใจฟัง ถูกผิด คิดสงสัย
คำถูกผิด ย่อมวิปริต ผิดเพี้ยนไป
เราคนไทย ใช้ศัพท์ไทย ให้ตรงกัน

อำพล เจน
๙กพ๕๘


รายชื่อคำในภาษาไทยที่มักเขียนผิด(คลิก)
http://th.wiktionary.org/wiki/%E0%B8%A3%E0...%B8%B4%E0%B8%94



--------------------
อฺตตานญฺเจ ตถา กยิรา ยถนญฺญมนุสาสติ สุทนฺโต วต ทเมถ อตฺตา หิ กิร ทุทฺทโม
สอนผู้อื่นเช่นใดพึงสอนตนเช่นนั้น ผู้ฝึกตนดีแล้วควรฝึกผู้อื่น ได้ยินว่าตนแลฝึกยาก
(พุทธ)ขุ.ธ.๒๕/๓๖
Go to the top of the page
 
+Quote Post
Ducklast
โพสต์ Feb 10 2015, 11:03 AM
โพสต์ #12


สมเด็จเจ้าพระยา
*****

กลุ่ม : Moderator
โพสต์ : 3,264
เป็นสมาชิกเมื่อ : 30-May 09
จาก : ตรงไหนสักแห่งแถวชายแดนไทย
-ลาว
หมายเลขสมาชิก : 23



แค่ผู้นำกับผู้ตามก็พอ

ผู้นำจะนำผู้ตามได้ก็ด้วยผู้ตามศรัทธาเชื่อถือหรือนิยมยกย่องผู้นำ

ผู้นำจำเป็นต้องรู้จักตนเองว่ามีคุณสมบัติจะนำได้ถูกทางหรือไม่

สามารถปรับผิดเป็นเป็นถูกได้เสมอ เพื่อเห็นแก่ผู้ตามที่ไม่รู้อะไรเท่าทันผู้นำเลย

เรื่องเขียนภาษาไทยผิดๆถูกๆนั้น ไม่ใช่เรื่องรบกวนจิตใจมากมายหรอก
ทุกคนเคยผิดเคยถูกมาแล้วทั้งนั้น
สำคัญที่รู้ว่าผิดแล้วก็ควรแก้ไขให้ถูกจึงประเสริฐ

โดยมากมักดันทุรัง แล้วก็ไม่ใส่ใจจะแก้ไขตนเอง

สมัยก่อนยังไม่มีinternet มีแค่หนังสือพิมพ์ นักเขียนบางท่านเขียนคำศัพท์ผิด ก็จะมีเจ้าหน้าที่พิสูจน์อักษรตรวจแก้คำที่เขียนผิดให้ถูกต้องก่อนส่งพิมพ์

นานเข้าๆนักเขียนที่เคยเขียนคำผิดก็จะเข้าใจแล้วปรับปรุงแก้ไขจนเขียนถูก

นั่นเพราะเขาไม่ดื้อด้าน

เคยเห็นกันแล้วทุกคน หนังสือบางเล่มแม้จะพยายามตรวจแก้คำผิดให้ถูกก็ยังมีพลาด เขาก็จะมีใบแทรกเพิ่มเติมให้คนอ่านเข้าใจว่ามีคำผิดปรากฏอยู่หน้าไหนบรรทัดไหนด้วย

ประเด็นที่อยากจะพูดก็คือ
คนที่มีอาชีพเขียนหนังสือ
ไม่ว่าจะร้อยแก้วหรือร้อยกรอง
ควรตระหนักเรื่องนี้

พวกเขามีการใช้ภาษาเป็นอาชีพเลี้ยงตนเลี้ยงครอบครัว
จนถึงกับรับเอาคำยกย่องว่าเป็นนักเขียนมืออาชีพ
แต่เขากลับไม่ใส่ใจในภาษาที่เขาใช้มันว่าถูกว่าผิด
เขาจะควรค่าแก่คำยกย่องหรือ

ประเด็นก็คือเราเป็นกวี เป็นนักเขียน ก็เปรียบเหมือนเป็นครูภาษาไปในตัว
คนอ่านไม่ได้อยู่ในฐานะนี้ พวกเขาจะเขียนผิดเขียนถูกก็ไม่เป็นเรื่องจะถือสาหาความ

แต่ถ้าพวกเขามีความเป็นนักศึกษาอยู่บ้าง เขาจะเห็นถูกเห็นผิด ซึ่งจะเป็นเหตุให้สามารถเปรียบเทียบกับตัวเขาได้

เขาก็จะพัฒนาตนขึ้นมา ตามแต่สติปัญญาของพวกเขา หรือของใครของมันว่างั้นเถอะ

สมัยก่อนคนเขียนหนังสือผิดๆจะเป็นที่ขบขันและเอามาล้อเลียนกันสนุก
ด้วยเห็นว่าเขาเหล่านั้นด้อยการศึกษา

ทุกวันนี้เห็นเป็นปกติแล้ว

เพราะโลกของinternetนั้น ไม่ว่าจะเป็นคนรู้ภาษาหรือไม่รู้ภาษาก็พากันเขียนได้สนุกมือ

หนักเข้าคนที่เคยเขียนถูกมาก่อนก็กลายเป็นผู้ตาม

ทิ้งความเป็นผู้นำไปเฉยเลย

..จะลองเปรียบให้เกินไปสักหน่อยดูนะ

ถ้าทุกคนชวนกันฝ่าไฟแดงบ่อยๆ จนวันหนึ่งฝ่าไฟแดงนั้นกลายเป็นเรื่องปกติ
สัญญาณจราจรประเทศนี้ก็คงเปลี่ยนเป็นแดงไป เขียวหยุด เพราะคนทั่วไปประพฤติกันแบบนั้น

เด็กเกิดใหม่ลืมตาขึ้นมาก็เห็นพ่อแม่ไปเมื่อไฟแดงเปิด หยุดเมื่อไฟเขียวติด

ถ้าเห็นเช่นนี้ประพฤติเช่นนี้

ผิดก็จะกลายเป็นถูกทันที

เป็นเรื่องที่รับได้ ไม่รู้สึกขัดข้องแต่ประการใด

ขอแต่ตกลงกันให้เป็นที่เข้าใจว่า แดงไปนะ เขียวหยุดนะ

ตกลงกันได้อย่างนี้ไม่เป็นไร

..แต่นี่ไม่เป็นงั้น

จะตกลงว่าแดงไปเขียวหยุดก็ไม่ได้
เพราะว่าเขียวไปแดงหยุดก็ยังมี

สุดท้ายก็ต้องมาชนกันเพราะสับสนไม่เข้าใจว่าจะเอาไงกันแน่

แล้วจะเอาไงดีล่ะพ่อเจ้าประคุณทูนหัวทั้งหลาย

กฏจราจรที่ต้องยึดเป็นหลักในการใช้รถใช้ถนนก็มีอยู่
พจนานุกรมภาษาไทยที่เสมือนกฏจราจรก็มีอยู่

ยกเว้นให้แต่ตาสีตาสายายมียายมาที่ไม่ประสีประสาไม่รู้จักอ่านศึกษากฏหมายไปเถิด

พวกเขาจะทำถูกทำผิดกฎหมายไปบ้าง เราก็เข้าใจว่าเป็นไปตามประสายายมียายมาตาสาตาสีนั่นแล

แต่เจ้าหน้าที่จราจร และคนขับรถเป็นอาชีพจำเป็นต้องปฏิบัติให้ถูกต้องตามกฏหมายที่วางไว้

จะอ้างว่าตาสีตาสายังทำผิดได้ ฉันจะทำมั่งไม่ได้หรือ

ได้ครับ...แต่ไม่ควรทำ





--------------------
อฺตตานญฺเจ ตถา กยิรา ยถนญฺญมนุสาสติ สุทนฺโต วต ทเมถ อตฺตา หิ กิร ทุทฺทโม
สอนผู้อื่นเช่นใดพึงสอนตนเช่นนั้น ผู้ฝึกตนดีแล้วควรฝึกผู้อื่น ได้ยินว่าตนแลฝึกยาก
(พุทธ)ขุ.ธ.๒๕/๓๖
Go to the top of the page
 
+Quote Post
Ducklast
โพสต์ Feb 12 2015, 10:44 PM
โพสต์ #13


สมเด็จเจ้าพระยา
*****

กลุ่ม : Moderator
โพสต์ : 3,264
เป็นสมาชิกเมื่อ : 30-May 09
จาก : ตรงไหนสักแห่งแถวชายแดนไทย
-ลาว
หมายเลขสมาชิก : 23



"..ในอนาคตภิกษุทั้งหลายจักไม่อบรมกายไม่อบรมศีล ไม่อบรมจิต ไม่อบรมปัญญา
ภิกษุเถระก็จักเป็นผู้มักมาก มีความประพฤติย่อหย่อน เป็นหัวหน้าในความล่วงละเมิด ทอดธุระในความสงัด

จักไม่ปรารภความเพียร เพื่อถึงธรรมที่ยังไม่ถึง เพื่อบรรลุธรรมที่ยังไม่บรรลุ
ประชาชนรุ่นหลังก็จักถือเอาภิกษุเหล่านี้เป็นเยียงอย่าง เพราะเหตุดังนี้แล
การลบล้างวินัยย่อมมีการลบล้างธรรม ดูก่อนภิกษุทั้งหลายภัยในอนาคตข้อที่5 นี้ซึ่งยังไม่บังเกิดในกาลบัดนี้

แต่จักบังเกิดในการต่อไป ภัยข้ออันนี้เธอทั้งหลายพึงรู้ไว้ ครั้นแล้วพึงพยายาม เพื่อละภัยนั้น.."

----------------

ความดีงามอันตรธานไปจนสิ้น
ทั่วแผ่นดินดอกปลิดขั้วทั่วถนน
ดอกไม้งามควรถึงยามราร่วงหล่น
แต่แล้วคนเด็ดดาวเรืองมารองตีน

เหมือนว่าเป็น ปุญญา อภินิหาร
ลาดตระการ ผ่านพรมเท้า เจ้าทุศีล
ไม่เกรงใจ เกรงกลัว ทั่วธานินทร์
เขาดูหมิ่น สิ้นดี ไม่มีฟัง

ท้งหน้าด้าน หน้าทน คนอะไร
คนจัญไร ชอบทำให้ ชนหมดหวัง
ใครคิดต้าน ต่อตี มีหวังพัง
นะจังงัง งงงวย ด้วยเงินตรา

ในทางโลก ทำผิด เป็นถูกได้
รู้จักใช้ อำนาจ วาสนา
บันดาลผิด เป็นถูก ได้ทุกครา
เงินมหา อนันตัง ยังมีมนต์

ในทางธรรม ผิดเป็นผิด ถูกเป็นถูก
เป็นปมผูก ถูกผิด ปิดฉ้อฉล
บาปบุญแยก จากกัน ทุกชั้นชน
ถ้วนทุกคน หมดทางแก้ แพ้คดี

ตถาคต ทรงทำนาย ทายทักไว้
พระผู้ใหญ่ คิดคดคล้าย ขบถผี
เป็นหัวหน้า พระเณร ตาเถรชี
ละกิจดี ทิ้งกิจควร ไม่หวนทำ

มักมาก ย่อหย่อน ถอนความเพียร
เลิกเล่าเรียน เลิกศึกษา ช่างน่าขำ
บวชเป็นพระ ไม่ค้นหา พระสัทธรรม
บวชมาทำ ห่าเหว เลวสิ้นดี

*****
อำพล เจน
๑๑กพ๕๘


--------------------
อฺตตานญฺเจ ตถา กยิรา ยถนญฺญมนุสาสติ สุทนฺโต วต ทเมถ อตฺตา หิ กิร ทุทฺทโม
สอนผู้อื่นเช่นใดพึงสอนตนเช่นนั้น ผู้ฝึกตนดีแล้วควรฝึกผู้อื่น ได้ยินว่าตนแลฝึกยาก
(พุทธ)ขุ.ธ.๒๕/๓๖
Go to the top of the page
 
+Quote Post
Ducklast
โพสต์ Feb 13 2015, 09:48 PM
โพสต์ #14


สมเด็จเจ้าพระยา
*****

กลุ่ม : Moderator
โพสต์ : 3,264
เป็นสมาชิกเมื่อ : 30-May 09
จาก : ตรงไหนสักแห่งแถวชายแดนไทย
-ลาว
หมายเลขสมาชิก : 23



เคยมีรัก มากกว่า สี่-ห้าครั้ง
ไม่เคยชัง เมื่อรักร้าง ห่างและหาย
ไม่เคยแค้น เคืองขุ่น จนวุ่นวาย
ไม่ให้ร้าย ไม่ผูกโกรธ ให้โทษกัน

ความไม่เที่ยง เลี่ยงไม่ได้ ไม่สงสัย
ต่างขอให้ ไมตรีคง ดำรงมั่น
ถึงวิโยค ไม่โศกเศร้า รู้เท่าทัน
เรื่องพลิกผัน นั้นเกิดทั่ว ทุกตัวคน

อยู่ห่างกัน สุดหล้า ฟ้าเหนือใต้
ยังรักได้ เต็มหัวใจ ไม่สับสน
มลทินกาม ความใคร่ ไม่เปื้อนปน
วันหนึ่งคน ทั้งหลาย จะเข้าใจ

จะประจักษ์ รักอมร อรพิสุทธิ์
จะวิมุติ หลุดพ้นพราก จากความใคร่
จะรู้จัก รักแท้ แน่แก่ใจ
ตราบสิ้นวัย สิ้นกาล นานนิรันดร์

อำพล เจน
๑๓กพ๕๘




--------------------
อฺตตานญฺเจ ตถา กยิรา ยถนญฺญมนุสาสติ สุทนฺโต วต ทเมถ อตฺตา หิ กิร ทุทฺทโม
สอนผู้อื่นเช่นใดพึงสอนตนเช่นนั้น ผู้ฝึกตนดีแล้วควรฝึกผู้อื่น ได้ยินว่าตนแลฝึกยาก
(พุทธ)ขุ.ธ.๒๕/๓๖
Go to the top of the page
 
+Quote Post
Ducklast
โพสต์ Feb 6 2016, 10:24 AM
โพสต์ #15


สมเด็จเจ้าพระยา
*****

กลุ่ม : Moderator
โพสต์ : 3,264
เป็นสมาชิกเมื่อ : 30-May 09
จาก : ตรงไหนสักแห่งแถวชายแดนไทย
-ลาว
หมายเลขสมาชิก : 23



ท่านสอนว่าอย่าไว้ใจในมนุษย์
มันแสนสุดลึกล้ำเหลือกำหนด
แฝงเล่ห์ร้อยเล่มเกวียนเวียนเลี้ยวลด
สุดจะคดสุดจะเชี่ยวเชียวใจคน

มนุษย์มีที่รักอยู่สองสถาน
บิดรมารดารักมักเป็นผล
ยุรยาตรกราดกรายตัวทั่วสกล
สู้อดทนพึ่งตัวของตัวเรา

แม้นใครรักรักมั่งชังชังตอบ
ให้รอบคอบคิดอ่านวานอย่าเขลา
รู้อะไรไม่สู้รู้ตัวเรา
รู้จักเอาตัวรอดเป็นยอดดี

สุนทรภู่ครูกลอนเก่าสอนเรามา
ให้วิชาช่วยพ้นภัยได้ทุกที่
ฟังคำสอนวอนอย่าเถียงเลี่ยงบาลี
เป็นคนดีสืบต่อพ่อแม่เทอญ



--------------------
อฺตตานญฺเจ ตถา กยิรา ยถนญฺญมนุสาสติ สุทนฺโต วต ทเมถ อตฺตา หิ กิร ทุทฺทโม
สอนผู้อื่นเช่นใดพึงสอนตนเช่นนั้น ผู้ฝึกตนดีแล้วควรฝึกผู้อื่น ได้ยินว่าตนแลฝึกยาก
(พุทธ)ขุ.ธ.๒๕/๓๖
Go to the top of the page
 
+Quote Post
ღ•♥AD♥•ღ
โพสต์ Nov 11 2019, 07:15 PM
โพสต์ #16


สมเด็จเจ้าพระยา
*****

กลุ่ม : Moderator
โพสต์ : 1,423
เป็นสมาชิกเมื่อ : 29-May 09
จาก : 217 หมู่ 3 ถนนกรุงนนท์จงถนอม ตำบลนราภิรมย์ อำเภอบางเลน จ.นครปฐม 73130
หมายเลขสมาชิก : 5



กลอนของอำพล เจนหมดพุงแล้วหรือ
เสียงร่ำลือข้อยอยากreadอยู่นา
อย่า อย่าส่งเสียงบ่นว่าออกมา
ขอให้สรรจำนรรมาอีกสักครั้ง.


ด้วยอยากอ่านสำนวนอีก นะ นะ biggrin.gif


--------------------





Go to the top of the page
 
+Quote Post

Reply to this topicStart new topic
มี 1 คน กำลังอ่านหัวข้อนี้ (บุลคลทั่วไป 1 คน และ 0 สมาชิกที่ไม่เปิดเผยตัว)
สมาชิก 0 คน คือ :

 



RSS ไม่มีภาพประกอบ IPB Thai v1.236.Fx1: 27th February 2020 - 10:03 PM