IPB

ยินดีต้อนรับ ( เข้าสู่ระบบ | สมัครสมาชิก )

 
Reply to this topicStart new topic
รู้ว่ารักษาไม่ได้ จะรักษาไปทำไม
Ducklast
โพสต์ Sep 4 2016, 11:29 AM
โพสต์ #1


สมเด็จเจ้าพระยา
*****

กลุ่ม : Moderator
โพสต์ : 3,264
เป็นสมาชิกเมื่อ : 30-May 09
จาก : ตรงไหนสักแห่งแถวชายแดนไทย
-ลาว
หมายเลขสมาชิก : 23



หมู่นี้มีข่าวคนรู้จักมักจี่ใกล้ชิดสนิทเชื้อทะยอยกันเจ็บป่วยล้มตายไปแล้วหลายคน

ถือเป็นสัญญาณเตือนตนว่าเรื่องความไข้เจ็บและความตายกำลังใกล้ตัวเราเข้ามาทุกที

หลังจากจากที่ความเกิดกับความแก่นั้นได้อุบัติขึ้นมานานแล้ว


---
สัจธรรม เกิด แก่ เจ็บ ตาย เป็นความจริงเสมอ ใครก็หลีกเลี่ยงไม่ได้
---

เคยได้ยินหลายคนชอบพูดว่า
"ร่างกายของเราใช้ให้คุ้ม"
นี่เป็นคำพูดที่ดี
เป็นคำพูดที่ได้จุดประกายความคิดปลงสังเวช ให้เกิดแก่ตนเอง ตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้ยินมาจนทุกวันนี้
คือทำให้ฉุกใจคิดพิจารณาเห็นว่า ร่างกายก็เป็นเพียงของใช้อย่างหนึ่งเช่นกัน มีเสื่อมสภาพ มีหมดอายุและจะสูญสลายได้ในที่สุด
---
ความไข้เจ็บเปรียบเสมือนข้าวของเครื่องใช้อย่างใดอย่างหนึ่งซึ่งสามารถที่จะชำรุดเสี
ยหายได้
ถ้าซ่อมได้ก็ซ่อม
ซ่อมไม่ได้ก็ต้องทิ้ง
เลิกใช้
---
พระพุทธตรัสว่า

โรคบางโรครักษาจึงหาย
โรคบางโรครักษาก็ไม่หาย
โรคบางโรคไม่รักษาก็หาย
โรคบางโรคไม่รักษาก็ไม่หาย

---
เพื่อนรุ่นพี่คนหนึ่งของผมเป็นนายแพทย์
ตำแหน่งสุดท้ายก่อนเกษียณคือ ผอ.โรงพยาบาลแห่งหนึ่ง
หลังเกษียณแล้วหลายปี จึงพบว่าตนเองเจ็บป่วยด้วยโรคภัยหลายโรค
โรคร้ายๆก็คือ โรคหัวใจ กับ โรคไต

คุณหมอได้บอกกับบรรดาหมอด้วยกันว่า อย่าบอกเรื่องเจ็บป่วยของเขาแก่ภรรยาและญาติมิตรทุกคน และจะไม่ขอรับการรักษาจากหมอคนไหนทั้งสิ้น

คุณหมอได้ให้เหตุผลว่า

" ผมแก่แล้ว ไม่เป็นไรหรอก จะรักษาตนเองแบบธรรมชาติ "

ซึ่งเมื่อฟังแล้วก็ต้องแปลว่าคุณหมอจะปล่อยไปตามธรรมชาติ

คือปล่อยตามเรื่องของมัน
--
ในที่สุดวันหนึ่งคุณหมอก็ช้อคหมดสติ
ถูกหามเข้าห้องไอซียู
และอยู่ในนั้น ๒-๓ วัน
จึงเสียชีวิต
---
ผมเล่าเรื่องนี้ทำไม ?

เพราะผมเห็นว่าคุณหมอได้ทำในสิ่งที่เรียกว่าน่าสนใจมาก

ความที่เป็นหมอ เคยผ่านการรักษาคนป่วยมาไม่รู้เท่าไหร่ คุณหมอจึงรู้ดีว่า โรคชนิดไหนรักษาได้ รักษาไม่ได้

เมื่อรู้ว่าโรคของตนเองนั้น ไม่มีทางรักษาให้หายขาดได้ จะมัวเสียเวลารักษาทำไม ถึงจะเสียเงินทองจนหมดเนื้อหมดตัวเพื่อรักษาไปก็ไม่มีทางหายขาด

จะทำได้เพียงแค่ยืดเวลาตายออกไปอีกสักระยะหนึ่งเท่่านั้น

ในที่สุดก็จะตาย

---
เกิด แก่ เจ็บ ตาย เป็นธรรมสังเวช ที่ใครจะเห็นหรือไม่เห็นก็ตาม

เมื่อเกิดขึ้นมาแล้วก็จะต้องแก่ จะต้องเจ็บ และจะต้องตาย เหมือนกันทุกคน

บางทีนี่จะเป็นธรรมที่คุณหมอได้เห็นและยอมรับจนวันสุดท้ายแห่งชีวิต










(ภาพประกอบเป็นฝีมือของ อ.ประเสริฐ ศีลรัตนา เพื่อนเพาะช่างด้วยกัน)





--------------------
อฺตตานญฺเจ ตถา กยิรา ยถนญฺญมนุสาสติ สุทนฺโต วต ทเมถ อตฺตา หิ กิร ทุทฺทโม
สอนผู้อื่นเช่นใดพึงสอนตนเช่นนั้น ผู้ฝึกตนดีแล้วควรฝึกผู้อื่น ได้ยินว่าตนแลฝึกยาก
(พุทธ)ขุ.ธ.๒๕/๓๖
Go to the top of the page
 
+Quote Post

Reply to this topicStart new topic
มี 1 คน กำลังอ่านหัวข้อนี้ (บุลคลทั่วไป 1 คน และ 0 สมาชิกที่ไม่เปิดเผยตัว)
สมาชิก 0 คน คือ :

 



RSS ไม่มีภาพประกอบ IPB Thai v1.236.Fx1: 14th November 2019 - 03:39 AM